پرورش در آموزش و پرورش
ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آبان ،۱۳٩٠ : توسط : بهنام

یکی از مهمترین دغدغه های خانواده ها و مسئولین کشور بحث چگونگی تربیت نسل نو پا برای آینده ایران اسلامی میباشد. جهت تحقق این مطلب تا کنون نظرات بسیاری داده شده و طرحهای فراوانی ارائه و اجرا شده اما خروجی هیچکدام نتوانسته خوب و امید بخش باشد. باید به دنبال مشکلات ریشه ای گشت و متخصصین امر تربیت و مجریان با تجربه پا به عرصه گذاشته و با همفکری هم اقدامات اساسی که تا کنون از آنها غافل بوده ایم را یافته و به مرحله اجرا درآورند . همه میدانیم که خیلی زود دیر میشود و قبل از اینکه اوضاع فرهنگی پیچیده تر نشده باید دست به کار شد.

بسیاری از مجریان امور تربیتی مدارس که ارتباط مستقیم و تنگا تنگی با جوانان و نوجوانان دارند متفقل القول معترف به این موضوع هستند که فعالیتهای کنونی امور تربیتی به عنوان مجری و مسئول تربیت نوجانان و جوانان راه به جایی نداشته و بهیچ عنوان مثمر ثمر نیست و مسئولین آموزش و پرورش در مسائل تربیتی نباید به آمار دل خوش کنند.

در اینجا بحث وظیفه و انجام وظایف قانونی مطرح نیست؛ در اینجا بحث رسالت و تعهد ایمانی و دینی است و باید کاری بسیجی و انقلابی انجام داد.

افت تحصیلی یک دانش آموز ممکن است با چند کلاس تقویتی و معلم خصوصی و.... حل شود ؛اما مسائل تربیتی را نمی توان با این کارها حل کرد و اصلاح نمود. چرا که بعضی مواقع اگر کار به موقع خودش انجام نشود قابل جبران با هیچ چیز دیگر نیست مثل یک نوجوان که صحنه های یک فیلم مستاجن را ببیند ؛ این دانش آموز دیگربا بهترین روشها و متدهای تربیتی دانش آموز سابق نمی شود

کار خیلی ظریف و حساس است و باید زودو عاقلانه و منطقی و بدور از احساسات و توهمات تصمیم گرفت وبه مرحله اجرا گذاشت.در این مقاله سعی میشود با توجه به واقعیات جامعه و نه منفی گرایی و یا بزرگنمایی علل عدم موفقیت را بررسی و سپس بهترین روشهای اصلاح را بیان نماییم.